Semâ Ahûları

Semâ Ahûları

Semâ ahûları ışıktan bir sahilin esmer ufkunda,
Dizilirler beyaz kayaların kestiği ufak koylarda,
Dinlendikleri ağaçlar solmuşcasına ağlar durur,
Seyrettikleri yaralı Güneş’in aktığı sularda,
Kırık ötüşlerinin âhenkli resmi yosunlarda,
Bir ömrün neşesinden sızan renkler kurur.
Mercan kanatları titrek, tüyleri rüzgardan seyrek;
Ömürlerinin geçtiği kayadan havalansalar da,
Mercan tabiatları onları suya çeker, incinerek.