“Θέλω λέγειν Ἀτρείδας,
θέλω δὲ Κάδμον ἄιδειν,
ὁ βάρβιτος δὲ χορδαῖς
ἔρωτα μοῦνον ἠχεῖ.”
-Teoslu Anakreon
“Dilerdim ki Atreidleri terennüm edeyim,
Dilerdim ki Kadmos’a ilâhiler meşk edeyim
Fakat barbitos tellerinde ancak aşkı çalar”
Her şeye rağmen, sesim aşk nağmeleri söylüyor,
Tüm talihim kara olsa da, serçeler bana eşlik ediyor,
Kara bahtımın omuzlarında, bir kıvırcık baştır ağlıyor,
Yeşil gözlerinden çalınan nûrun parıltısıyla.
Her şeye rağmen, sesim aşk nağmeleri söylüyor,
Yalnız kalmış güçsüz kollarında bir acıdır pâreleniyor,
Kısık sesim yine de sahillere doğru hâreleniyor,
Sarılmalardan koparılmış göğsünün hâleli sancısıyla.
Yorgun zihnim, bedenimden gayrı bir akşam vakti,
Fikriyle gördüğü denizin dalgalarıyla uykuya gitti,
Sahilin dudağına vuran suları bir medet zannetti,
Hayal ve fikirlerinde hâkim sessizliğin sadâsıyla.
Göğe savrulmuş kayalar vuran dalgalardan yorgun,
Fikirlerim düşen serçelerin kanat sesleriyle durgun,
En hisli tasvirlerim dahi şimdi beni terk ediyor,
Her şeye rağmen, sesim aşk nağmeleri söylüyor.
Kırık Nağmeler
in
Yorum bırakın